Mens en samenleving

Mijn visie
Wat is een samenleving? Hoe staat de mens in de samenleving? Hoe gaan wij om met die samenleving?
Een samenleving is voor mij als een grote groep. Een groep waar elk levend organisme lid van is. In die samenleving staat de mens centraal. Want volgens mij heeft de moderne mensheid de macht in handen. Denk maar aan de industrialisering.

In onze huidige samenleving kunnen we spreken over een multiculturaliteit. De instroom en ingroei van andere culturen zorgt voor een samenleving boordevol verscheidenheid en diversiteit. Zeker nu met de vluchtingeninstroom is dit iets waar je niet omheen kan kijken. Jammergenoeg kan niet iedereen even goed omgaan met die diversiteit. Daaruit volgen racistische uitspraken of vooroordelen. Terwijl deze diversiteit ook een verrijking kan zijn. We leren nieuwe dingen. Denk maar aan voeding, leefgewoontes etc. Je leeft het best in deze samenleving met een open houding. Ik probeer zonder vooroordelen deze diversiteit te aanvaarden.

Als leerkracht is het volgens mij ook van groot belang daar open voor te staan in de klas. Je kan deze diversiteit benaderen wanneer er kinderen met verschillende origines in de klas zitten. Je kan deze natuurlijk ook benaderen wanneer dit niet het geval is. Jou houding zal weerspiegeld worden in de houding van de kinderen. Daarom is het belangrijk om er over te spreken met hen. Hen te vragen naar wat zij al weten en daarop verder werken. Diversiteit mag geen probleem vormen in de klas maar net iets waar de leerkracht aan de slag kan mee gaan samen met de leerlingen.

(Van der Sterren V, Update Locatie: LP Groningen: Woensdag 25 juli 20.00 uur Victor van der Sterren: ‘De coöperatieve samenleving’, 2015)

 

 

 

Bespreking kortfilm ‘Met je mooie haren’
Kortfilm over de verantwoordelijkheid die we (niet) nemen om de medemens te helpen.

Er is te zien hoe een koppel staat te wachten op de metro. Er komen twee jongens aan die het meisje uischelden voor ‘hoer’. Ze vragen of ze vuur hebben om een sigaret aan te lichten. Ze zeggen: ‘Neen, misschien heeft die man daar wel vuur.’ Daarop interpreteer ik dat we als mens snel onze ‘last’ willen doorschuiven naar een ander. De twee jongens dagen de man uit. Hij heeft er genoeg van en stapt van ze weg. De twee jongens volgen hem echter en het wordt al snel duidelijk dat dit niet meer onschuldig is. Het koppel twijfelt of ze een taxi moeten nemen in plaats van de metro. Ze willen dus vluchten. Ze willen er niets mee te maken hebben. De man krijgt een slag in het gezicht van één van de jongens. Het koppel kijkt verbaasd toe. Daar blijft het echter niet bij. Ze nemen zijn persoonlijke bezitting, nameijk zijn telefoon af en trappen die kapot daarna volgen er meerdere slagen. De twee jongens lijken er veel plezier aan te beleven. De man ligt echter op de grond. Het meisje van het koppel is onder de indruk en kijkt weg. Ik interpreteer dit als: “Ik heb niets gezien dus ik heb er niets mee te maken.” Wanneer de twee jongens weggaan en de man dus op de grond ligt, gaat de man van het koppel naar hem toe. Hij vraagt: “Gaat het?” Een vraag die we zoveel stellen. Ik vraag mij af of we daar wel altijd een antwoord op willen? Hij probeert hem te helpen door aan te bieden om de hulpdiensten te bellen en hem een slokje water te geven. Zijn vriendin blijft roerloos wegkijken. Hij gaat naar haar toe en zegt: “We zijn straks weer thuis.” Misschien wilt hij de man niet helpen maar is het om zijn geweten te sussen. Het duurt niet lang. We zijn straks weer thuis. Er komt één van de jongens terug met een mes in zijn handen. Hij daagt de man die hulpeloos op de grond ligt uit: “Alles goed?” Het koppel kijkt toe. Ondertussen komt de metro er aan. Het koppel stapt op. Ze twijfelen of ze iemand moeten bellen om de man die op de grond ligt te helpen. “Er zijn net mensen uitgestapt, zij zullen wel helpen”. Ze schuiven dus de verantwoordelijkheid als mens zijnde van zich af om andere te helpen. Iemand anders zal het wel doen.

(Ntr, NTR Kort!: Met je mooie haren, 2010)

Als ik eens stilsta bij de situatie komt dit in de maatschappij ook veel voor. Jammer genoeg. We willen niet bij iets betrokken worden waar we niets mee te maken hebben. Maar waarom? Waarschijnlijk uit angst om zelf de duppe te worden. We schuiven snel de verantwoordelijkheid van ons af om te helpen. We hebben geen tijd of geen zin om te helpen. Er zijn immers nog andere mensen genoeg die kunnen helpen. Ik ben er ook van overtuigd dat het koppel juist denkt dat ze wel hebben geholpen. Dat ze alles hebben gedaan dat ze konden. Ze konden toch niets meer doen? Er zijn toch nog andere mensen om (ook) te helpen? Maar wat als iedereen zo redeneert…

 

(Veenstra, R. Kort! - Met je mooie haren, 2009)

 

 

Bespreking interview Dirk De Wachter over zijn boek ‘Borderline Times’

Er is geen verschil tussen “de normalen” en “de nietnormalen.”

Vele mensen hebben een identiteitsprobleem. Een identiteitsprobleem houdt in dat je niet weet wie je bent, wat je doet in dit leven. In onze huidige samenleving maken wij ons leven. We nemen niet zomaar aan van anderen (bv. de ouders) wie we zijn. Wat vroeger veel sneller aanvaard werd en wat ook als normaal beschouwd werd. Men stelde zich daar geen vragen over. In onze huidige samenleving zorgt dit nochtans voor veel vragen en twijfels. We verliezen ons in keuzes en we weten het niet meer. Mensen kijken bovendien niet alleen meer naar zichzelf maar ook naar anderen en trekken, uit het gene wat wij waarnemen als correct, conclussies. We doen alsof we heel tolerant zijn maar in werkelijkheid is dat zo niet. Alles dat een beetje afwijkt van de morele norm wordt een diagnose. Bv kinderen die te druk, te snel of te creatief zijn. à ADD, ADHD. Dit bepaalt de norm. Er zijn steeds meer en meer diagnoses. Die dienen om goede hulp te bieden. Maar op den duur wordt iedereen patiënt. Medicalisering is daar een onderdeel van. We kunnen in onze samenleving niet zonder medicatie. We moeten maar al denken dat we iets voelen en we nemen een pilletje.

We moeten altijd gelukkig zijn. Streven naar dat geluk maakt ons depressief. Want we zoeken in ons geluk naar dingen waardoor we net ongelukkig worden. Dat is een terugkomend proces. Als we dan toch even ervan overtuigd zijn dat we gelukkig zijn vinden we wel iets anders waardoor we niet gelukkig zijn. Maar wat is gelukkig zijn dan precies? Volgens mij linken we dat aan perfectie. Wel, dan kunnen we inderdaad niet gelukkig zijn wan perfectie is iets dat niet bestaat. Het is beter om geluk als eerste stap in de kleine dagdagelijkse dingen te zien. Zo sta je ook nog eens positief in het leven. Ookal is geluk volgens mij voor iedereen anders. De basis blijft hetzelfde. Geluk zit in de kleine dingen, we moeten die enkel durven zien.

Het is zeer interessant om daar als toekomstige leerkracht eens over na te denken. Hoe komen wij als volwassenen over bij de kinderen? Hoe wij omgaan met geluk, reflecteert zich ook in de gedragingen en gevoelens van de kinderen. Vaak reageren wij uit impulisviteit. Iets lukt niet of iets gaat niet volgens plan dus worden we boos. Op wie of op wat doet er eigenlijk niet toe. Want meestal gaat dit over onzelf, alleen keren wie die woede vaak naar anderen en leggen we de schuld niet bij onszelf. Daarom is het goed om te durven twijfelen en niet alles te willen. Wat een probleem is in onze maatschappij want velen willen alles en het beste is nog niet goed genoeg. Want dat is de norm, dat denken we toch. Maar hoe reflecteert zich dat op onze kinderen? We leggen snel de schuld bij anderen of op onze samenleving maar het is volgens mij nog altijd het beste om even de tijd te nemen om na te denken over jezelf. Als je iets wil veranderen dan moet dat bij jezelf gebeuren.

(VPRO, boeken fragment: psychiater Dirk de Wachter, 2013)

(Green Castle, Op zoek naar geluk, 2011)

 

Bespreking lied “zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder”

Of je nu moedeloos, teruggetrokken of intiatiefnemer bent, we leven allemaal in dezelfde maatschappij. Waar we allen meetellen. Waar we allen werken, lachten, huilen, vechten en zingen. We zijn allemaal samen. Iedereen hoort erbij in de maatschappij en iedereen draagt zijn steentje bij aan onze samenleving op zijn/ haar manier. Die verscheidenheid aan persoonseigenschappen is een meerwaarde. We moeten fier zijn op die verscheidenheid en die bewonderen. We zijn allen verschillend, maar kunnen niet zonder elkaar in onze samenleving.

(kitome3, Ramses Shaffy Zing vecht huil bid lach werk en bewonder, 2011)

 

 

Bespreking toespraak Martin Luther King ‘I have a dream’

Hij droomde dat op een dag alle mensen gelijk zouden zijn. Dit gaat over ras en godsdienst. Ik vind dat we er al veel op vooruit gegaan zijn qua gelijkheden voor ras. Ik zal nooit oordelen op basis van huiskleur. Onze huid is voor mij slechts de verpakking van de mens. Ieder mens heeft een hart. Dat hart is hetzelfde. Of je nu blank of zwart bent.

Respect opbrengen voor elkaars godsdienst blijft moeilijk. Denk maar aan alle oorlogen die uitgelokt zijn vanuit de verschillende geloven. Ik vind dat we moeten blijven geloven dat het kan, respect hebben voor elkaars godsdienst en die aanvaarden. Openstaan om elkaar te begrijpen is daar cruciaal in. Maar er is nog een lange weg te gaan denk ik.

Een zeer belangrijke factor in racisme is de opvoeding. Niemand wordt geboren als racist. Onze overtuigingen die we overbrengen aan de kinderen zorgt daar wel voor. Er moet dus meer oog zijn voor gelijkheid en aanvaarden van anderen in het onderwijs.

(ytjoost, Maarten Luther King, 2009)    

(JJ Wong, Martin Luther King Jr Love Quotes, 2014)

 

Wat wil ik overbrengen bij de kinderen?

Ik streef naar vrede voor iedereen in onze samenleving. Iedereen is anders, en iedereen hoort erbij.

(Universal Music India, Imagine (UNICEF: World Version), 2015)

Bibliografie

Green Castle. (2011). Op zoek naar geluk. Opgeroepen op januari 5, 2016, van Green Castle: http://greencastle.nl/gelukzoeken.html

JJ Wong. (2014). Martin Luther King Jr Love Quotes. Opgeroepen op januari 5, 2016, van Inspiration Boost: http://www.inspirationboost.com/martin-luther-king-jr-love-quotes

kitome3. (2011, april 12). Ramses Shaffy Zing vecht huil bid lach werk en bewonder. Opgeroepen op januari 5, 2016, van Youtube: https://www.youtube.com/watch?v=HThgAQksAjI

Ntr. (2010, december 12). NTR Kort!: Met je mooie haren. Opgeroepen op januari 5, 2016, van NTR: http://www.npo.nl/ntr-kort-met-je-mooie-haren/12-12-2010/NPS_1170840

Universal Music India, (2015, januari 4). Imagine (UNICEF: World Version). Opgeroepen op januari 5, 2016, van Youtube: https://www.youtube.com/watch?v=L7IP4UlXvG8

Van der Sterren, V. (2015, juli 25). Update Locatie: LP Groningen: Woensdag 25 juli 20.00 uur Victor van der Sterren: ‘De coöperatieve samenleving’. Opgeroepen op januari 5, 2016, van Libertarische partij: http://www.libertarischepartij.nl/lp-groningen-woensdag-25-juli-20-00-uur-victor-van-der-sterren-de-cooperatieve-samenleving/

Veenstra, R. (2009). Kort! - Met je mooie haren. Opgeroepen op januari 5, 2016, van Nederlands Film Festival: https://www.filmfestival.nl/publiek/films/kort-met-je-mooie-haren

VPRO. (2013, augustus 11). Boeken fragment: psychiater Dirk de Wachter. Opgeroepen op januari 5, 2016n van NPO: http://www.npo.nl/boeken/11-08-2013/VPWON_1201444/POMS_VPRO_841673

ytjoost. (2009, januari 7). Maarten Luther King. Opgeroepen op januari 5, 2016, van Youtube: https://www.youtube.com/watch?v=Y8el6TXyma8